Kontradykcje

Kilka łatwych chwytów, czyli po co człowiek zostaje filozofem analitycznym? Głos w dyskusji nad tekstem Tadeusza Szubki Czy zmierzch filozofii analitycznej Diametros, 18-20 listopada 2005 I. Ostrzenie narzędzi Na początek pragnę przypomnieć pewien poemat. On every side the weeds of error grow; “Vengeful logician, at them with the hoe!” “Weeding? For that just now you must not ask!” “Why not?” – “Tool-sharpening is my present task” [1] . Po drugie chciałbym przywołać opinię dotyczącą filozofii analitycznej, jaką sformułował w 1994 roku znawca filozofii Ludwiga Wittgensteina, „osobisty wróg” Michaela Dummetta i autor ironicznej książki o Fregem ( Frege: Logical Excavations ), Peter M. S. Hacker. Stwierdził on mianowicie, że to, co nazywa się (nieprecyzyjnie) filozofią analityczną, traci rację bytu. Temat zadany do obecnej dyskusji jest dla mnie trudny z kilku powodów. Po pierwsze, przeżyłem kiedyś wielką fascynację filozofią analitycz...

Rozważania zawarte w najnowszej książce Michała Kozłowskiego toczą się wokół jednego z centralnych pojęć filozofii społecznej i politycznej, mianowicie pojęcia równości [1] . Autor rozpoczyna swoją narrację od przytoczenia licznych przykładów renesansu ideału równości, wymieniając odkrycia i twierdzenia z zakresu socjologii i psychologii społecznej oraz tezy ekonomiczne, w tym Thomasa Piketty’ego [2] . Przytacza także ilustracje polityk równości na przyjętych w formie dyrektyw przez Komisję Europejską, a także inne urządzenia, w tym praktyki korporacyjne oraz kodeksy regulujące życie moralne i intymne, których celem jest zakaz różnych form dyskryminacji i wykluczenia. Wskazuje zarazem, iż równość zaczęła być postrzegana jako nieodłączny pakiet [3] modernizacji kapitalistycznej, który nie tylko nie jest sprzeczny z duchem kapitalizmu, lecz mu sprzyja. Innymi słowy, równość, w jej rozmaitych postaciach i sferach, okazuje się dobra dla kapitalizmu. Ta mozaika łącznie ukła...